ما می خواهیم دوستمان بدارند

خواستن واژه ای نابجا است در این جمله...

رویای ما آن است که دوستمان بدارند،این واژه بسی درست تر است.

رویای ما..

به سادگی و صادقانه،رویای ماست،دوستمان بدارند.

این چیزی است که در باور داریم،چیزی است که ما را آرزوست.

اما ما در باور و رویایمان به خطا می رویم..آنچه که ما در حقیقت در رویا می پروریم این است:

برتر بودن در دوست داشته شدن.بله،اندکی بیشتر از دیگران محبوب تر.

کودکی دو ساله این را خوب می فهمد بی هیچ زحمتی..

ما چه افزون بر کودکی دو ساله داریم؟

ما در هم آمیخته ایم مرزهای عشق ورزی و برتری را،عشق ورزی و کامل بودن را

عشق ورزی و آرامش را...