باید خودم باشم

بدون توجه به مسائل کوچکی که اتفاق می افتند و من به اندازه چهار کوه عظیم بزرگشان میکنم

هیچ کس و هیچ چیز مرا خوشحال یا ناراحت نمیکند مگر اینکه خودم بخواهم

وقتی خدای به این مهربانی فقط و فقط برایم بهترین چیزها را میخواهد

چرا خودم برای خودم بهترین و آرامش بخش ترین زندگی را نخواهم؟

پس:

من یک انسان آزاد و سعادتمند هستم.

برای خوشحالی و خوشبختی به هیچ موقعیت یا هیچ شخصیتی احتیاج ندارم.

نیازی نیست کسی تنهایی هایم را فراری بدهد...

من میتوانم ظرف یک لحظه با یاد خدا و شمردن چند نعمت از هزاران نعمت زندگی ام

به آرامش برسم....

و روزها را یکی پس از دیگری با شگفتی و شادی زندگی کنم..

من میتوانم خودم باشم....خود خود خودم....